تهران به تصحيح يكى از معاصران در دو جلد به چاپ رسيد . اين تصحيح آكنده از اغلاط فاحش و مغيّر معنى است به‌طورى كه يكى از ناقدان نقد مبسوط و دقيقى با عنوان « نقدى بر تصحيح شرح فصوص الحكم خوارزمى » بر آن نوشت كه در مجلهء معارف ( دورهء سوم ، شمارهء سوم ، آذر - اسفند 65 ، ص 35 - 54 ) چاپ شد . از آنجا كه اين تصحيح به هيچ روى درخور اين اثر و بىنيازكنندهء از تصحيحى ديگر نبود تصميم گرفتيم آن را با تصحيح حضرت استاد حسن‌زادهء آملى ( دامت معاليه ) منتشر كنيم . از شرح فصوص خوارزمى چهار نسخه خطى مىشناسيم كه تصحيح حضرت استاد براساس سه نسخه از اين چهار نسخه صورت گرفته است : 1 ) نسخهء كتابخانه مركزى دانشگاه تهران ، به شمارهء 9516 ، مكتوب به سال 1099 . اين نسخهء در فهرست كتابخانه ( ج 17 ، ص 389 - 391 ) بدقت معرفى شده است . 2 ) نسخهء كتابخانه ملّى جمهورى اسلامى ايران ، به شمارهء 1886 / ف كه در فهرست كتابخانه ( ج 4 ، ص 343 - 344 ) معرفى شده است . در برگ اول اين نسخه مىخوانيم : اين شرح از مولانا حسين عارف كامل ابن حسن خوارزمى است و خوب شرحى است ، و ديوان حسين مطبوعه در بمبئى كه بغلط به اسم حسين بن منصور حلّاج نوشته شد از اين شارح است و همچنين شرح مثنوى فارسى موسوم به جواهر الأسرار از همين عارف است . حرّره . . . في سنة 1315 . 3 ) نسخه دار الكتب قاهره به شمارهء 20 تصوّف فارسى طلعت ، مكتوب به سال 900 . اين نسخه در فهرست نسخه‌هاى خطى فارسى از منزوى ( ص 1243 ) و فهرست نسخه‌هاى خطى كتابخانه مركزى دانشگاه تهران ( ج 17 ، ص 391 ) معرفى شده است . از اين نسخه ميكروفيلمى به شمارهء 5312 در كتابخانه مركزى دانشگاه تهران هست ( فهرست ميكروفيلمها ، ج 3 ، ص 147 ) . 4 ) نسخه كتابخانهء گنج‌بخش پاكستان . اين نسخه در فهرست اين كتابخانه ( ج 2 ، ص 743 - 744 ) معرفى شده است . از اين چهار نسخه ، سه نسخه اول اساس تصحيح حضرت استاد بوده است . گفتنى است